Duvar Arkasında

Kar olarak asılıyorum dallardan Vadinin baharına, Soğuk bir kaynak olarak dolanıyorum rüzgârda, Nemli düşüyorum çiçeklere, Bir damla olarak, Türeyenler gibi Bir bataklığın etrafında. Ben, o durmadan ölümü düşünenim. Uçuyorum, çünkü usulca yürüyemiyorum, En sağlam yapılarının arasından gökyüzünün Ve direkler deviriyorum ve duvarlar oyuyorum. Uyarıyorum, çünkü geceleri uyuyamıyorum, Denizin uzak sesiyle uyuyamaz diğerleri. Şelalelerin ağzına çıkıyorum Ve dağlardan gürültülü kayalar koparıyorum. Büyük dünya korkusunun çocuğuyum, Barışa ve sevince asılan. Çan seslerinin adım adım gün içerisinde ilerlemesi gibi Ve tırpanın olgun tarlada. Ben, o durmadan ölümü düşünenim.