Ay Eşlik Ediyor Yalnızlığıma

İ İrfan Özcan
0 Altın Yaprak
eski(me)miş bir şarkının nağmeleri dökülüyor dudaklarımdan "çabuk olalım aşkım" diyor unutumamış bir plak yıldızlara söylüyorum/ay eşlik ediyor yalnızlığıma öksüz bir fasıldır tutturmuşum kaybolup maverada zehir gibi bir suskunluk artık bütün ahizeler korkuyorum yalnızlığım korkuyor/ben korkuyorum... kapan(ma)mış bir çift kahverengi merminin açtığı yara esmer bir bıçak doğruyor gece yarıları hayallerimi gecenin zifirine akıyor yemyeşil bir kan gözlerimden ben vurulmuşum unutulmuş sevdam gibi vurulmuşum bir İstanbul sokağında vurulup düşmüşüm kanıyorum yalnızlığım kanıyor/ ben kanıyorum. vazgeçil(me)miş bir sevdada alevlenmiş yüreğim düşmüşüm işgale uğramış bir kentin sokaklarında nefes bile alamıyorum artık/boğuluyorum havada zehir zemberek bir suskunluk alev fışkırıyor yazdığım her mısradan yanıyorum yalnızlığım yanıyor/ben yanıyorum...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.