Ay Eşlik Ediyor Yalnızlığıma
İ İrfan Özcan
0
Altın Yaprak
eski(me)miş bir şarkının nağmeleri dökülüyor dudaklarımdan
"çabuk olalım aşkım" diyor unutumamış bir plak
yıldızlara söylüyorum/ay eşlik ediyor yalnızlığıma
öksüz bir fasıldır tutturmuşum kaybolup maverada
zehir gibi bir suskunluk artık bütün ahizeler
korkuyorum
yalnızlığım korkuyor/ben korkuyorum...
kapan(ma)mış bir çift kahverengi merminin açtığı yara
esmer bir bıçak doğruyor gece yarıları hayallerimi
gecenin zifirine akıyor yemyeşil bir kan gözlerimden
ben vurulmuşum unutulmuş sevdam gibi vurulmuşum
bir İstanbul sokağında vurulup düşmüşüm
kanıyorum
yalnızlığım kanıyor/ ben kanıyorum.
vazgeçil(me)miş bir sevdada alevlenmiş yüreğim
düşmüşüm işgale uğramış bir kentin sokaklarında
nefes bile alamıyorum artık/boğuluyorum
havada zehir zemberek bir suskunluk
alev fışkırıyor yazdığım her mısradan
yanıyorum
yalnızlığım yanıyor/ben yanıyorum...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş