Bu Kent

Görünmeyen bir derinlik kuytuluğunda Yüreğimin inceden inceye sızladığı yollarda Bir kaç adım ötede; yılgın bir bedende Yok oluşlarla bir hengame Varoluşlarla masum bir oyun Umuttu belki yitirilen yada bütün yarınlara duyulan özlem Bağışıksız sevdaların tutulduğu bir hastalıktı bizimkisi Bütün zehrini kusuyordu sevgilere inat yalnızlık Kalemler yazamıyordu seni en masum hareketleriyle Bulutsuz gökyüzüne hasret insanlar gibiydik Karanlıkları yırtarcasına koşuyorduk Tutunduğumuz en sağlam dallar bile çürüktü Öfkeyle yoğuruyorduk sevgiyi Ve sunuyorduk birbirimize aşkı Vakit aralıksız kovalarken kendini Biz sevdaya susamışlıkla geçiriyorduk günlerimizi Ört pas ediliyordu karayazgılı gündemimiz Çiğneniyordu yeni filizlenmiş çiğdemlerimiz Kuşlarımızın bile uçmasına izin verilmiyordu bu kentte... Ocak 2004 Erzurum