Budala
İ İrfan Taslak
0
Altın Yaprak
Bir korku, bir sancı, bir yıldız parıltısı
Efkara, umuda, yarına ve bana.
Günlerin sıcaklığında hayat
Uzayan nehir misali öfkeli.
Tavında dövülen bir demir,
Yıkılan yalnızlıkta bir sicim.
Kendini bilmez bir Budala!
Peki sen nasılsın Goriot Baba?
Hala yardım sever misin ey Jan Valjan?
Artık mektup bekleme be Matilda.
"Yarim yine salmış efkarını mahpusa"
Ufukta körelen güneş tanrısı Ra
Burnuma gelen keskin bıçak kokusu...
Ekim 2003
Erzurum
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş