Düş'ümde Örümcek Ağlaması

sen gidince üşüyen yağmurlar biriktirdim ağrılı eteklerimin dantel sancılarında ve yüzü yanan sulara akıttım düğmesi kırık gülüşlerimi düştüm ağı bağladı tutunduğum rüzgârın saçağı çaresiz, öfkemin yankısında dövünen bilinmez koyların sırlı haykırışları sen gidince düştüm bulaşıcı bir keder yapıştı üstümü örten bu çirkin yalnızlığıma ve ensemde yüreğime saplanan yakası açılmamış bir tomurcuk sicili bozuk adressiz neşterin sen gidince düştüm kırıldı serçe parmağım reyhan kokulu saçlarına taktığım nilüfer renkli nazar boncuklarım ve şafağın ilk ışıklarında kaldı sesinin yankısında pusuya yatan bir örümcek ağlaması sen gidince düştüm parçalandı kristal vazolarım cam kırıklarında bölünen fütursuz bakışlarım düş'müş tüm yaşadıklarım ve yine kuşatma altında boynunda kenevir ilmeklerle işaret parmağım.