Ayrılık Sarısı

bir eylül akşamında saatlerin ayaza vurduğu anda köşe başında bir ağaçtan bir yaprak düştü düşecektir tir tir titremektedir rengi ayrılık sarısına çalmıştır bu bir vedadır idam kalemi çoktan kırılmıştır açarken yapraklar, solmaya müpteladır ağaç da yaprak da bunu bilmektedir yaprağın ağaçtan hayatın damardan kopmasıdır aşkın maşuktan vazgeçmesidir aç gözlerini mevsim sonbahardır vakit ayrılık vaktidir aşkın rengi ayrılık sarıdır köşe başında bir ağaç yaprağını kaybetmektedir o çınar her sonbahar işte böyledir gittin gideli gözlerim hep o ağaçtadır günbegün yapraklar dökülmektedir rüzgarlara kapılıp gitmektedir seni götüren saatler aklıma gelmektedir bu ne iflahsız tekerrürdür ıslak gözlerin her an elveda demektedir gittin gideli her yan ayrılık sarısıdır ağaran saçlarım hariçtir gözlerim doyasıya seni özlemiştir bundan haberin var mıdır