Kayıp

onu kaybettim hem de kalbimde akdeniz kadar yüreğim var dalsam da çıkaramam artık öylesine derinlerde yoklukla varlığın karıştığı yerde mezarsız, kefensiz bir ölümün koynunda masum bir çocuk gibi uyumakta o hiç uyanmayacak onu uyandırmayacağım korkutmayacağım onu o mutlu olsun diye o yokmuş gibi davranacağım bakışlarım kirletir onu sözlerim yaralar belki hayır, onu uyandırmayacağım o paylaşılmayacak kadar benim ben yok olacak kadar onun onu kaybettim kimselerin olmaması için uyanıp da ağlamaması için dipsiz düşlere gömdüm onu onu çok sevdim ama kaybetmeliydim hem de kalbimde akdeniz kadar yüreğim var dalsam da çıkaramam artık öylesine derinlerde