Gönül
İ İsmail Bayar
0
Altın Yaprak
Deli gönül bir sevdanın peşinden,
Ömrü ömre kattı, koştu da gitti.
Tutuştu bedenim, gözüm yaşından,
Yine uslanmadı, coştu da gitti.
Emir nedir, ferman nedir bilmiyor,
Çekmek ile bir yerlere gelmiyor.
Vefasızı şu defterden silmiyor,
Dağ tepe demedi, aştı da gitti.
Kerem gibi, Aslı gibi hep yandı,
Sevda ile yattı, öyle uyandı;
Yerlerde süründü, yine dayandı,
Sonunda bendini taştı da gitti.
Her gülün dalında yüzlerce diken,
Dikeni olmayan var mı gül eken?
Gönül umut ile avunur iken,
Bakmadı hayırsız kaçtı da gitti,
İşte bu yarayı açtı da gitti.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş