Seni Ömrüm Gibi Sevdim

Seni ömrüm gibi sevdim ve ömrümü yıllar yılı seni beklemekle bitirdim. sustum korkunç çığlıklar biriktirdim. bağırdım dağlarda denizlerde en derin uçurumlarda yankılandım. hiçkimse görmedi duymadı hiçkimse gözlerim her gece senin simsiyah gözlerinde ağladı ama sen gülüyordun kayıtsız ve kusursuz mutluydun. sonra ben kücücüktüm sonra büyüdüm ve seni kimsesiz hiçkimsesiz şarkılarda yitirdim kolay olmadı kanlar içinde kalbimi yıllar yılı avuçlarımda taşımak. seni ömrüm gibi sevdim ve ömrümü yıllar yılı seni beklemekle bitirdim sen yoktun gülüşün kattiyen olmadı senden kalma bütün baharları kitapsız tozlu raflara kaldırdım tozlu rafları paçavralarla kapattım yanlızdım yapayanlızdım nasıl oldu anlamadım ve gözlerinden tutup seni masmavi bir denize attım ben çürük bir sandaldım sen boğulurken ben çoktan batmıştım ve çoktan kalbinin orta yerine yosun bağlamıştım kolay olmadı sırılsıklam can vermek seni ömrüm gibi sevdim ve ömrümü yıllar yılı seni beklemekle bitirdim adın hazin bir sonbahar olmuştu bende ama saçların sımsıcak bir hazirandı ve gözlerin hafif yağmurlu nisan sen yoktun gözlerim düştü kırıldı paramparçaydı gözbebeklerim ve kırık bakışlarım bir tek senin avuçalarında hayatı tekrar yakaladı ama adımların hep hızlıydı ve avuçalrının rengi kan kızılıydı kolay olmadı kolay olmadı gözlerinden uzakta çok uzakta ölmek. seni ömrüm gibi sevdim ve ömrümü yıllar yılı seni beklemekle bitirdim sen ömrümdün seni sadece kendimde yitirdim.