Yol Şiirlerim 4
İ
0
Altın Yaprak
sevgilim
zamansız ve gaddar yağmurlara yakalandı eylül
düşünmeye vakit yok çiçekli bahçeleriyle ilkbaharı
yorgun ve yenik beynimde birşeyler karalarken sana dair korkunç dehşetiyle engel oluyor gök gürültüsü
ardından şimşek ardından yıldırımlar
kimbilir belki yeni bir şiir yaratmak üzereydim
yayınlanmamış bir roman notalara düşmrmiş bir şarkı belkide
ve yanlızım
seni soluksuz düşündüğüm gecelerde yok, kayıp gitti yıldızlar
artık geceler talihsiz ve terkedilmiş kadınları andırıyor
kederli sokaklarda
ruhsuz parmaklarını ve kirli saçlarını soğuk duvarlara deydire deydire yürüyen yarı mutlu yarı hüzünlü fakat devamlı küfürbaz kadınları
ve bilhassa istanbulda nefes alanlar
beni ne yanlış bil ne de kötü sevgilim
yokluğun çekilir gibi değil
dayanacak gücüm kalmadı artık
ömrümün sonuna gidip gidip sensiz geri gelmekten
beni affet
dudaklarının tadını aradım
kibirli bir oruspunun defalarca çiğnenmiş kızıl dudaklarında
bilmem neden kederi oluştu bende büyük bir yaranın
o dudaklardan aldığım tad ölümcül zehriydi şahmaran'ın
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş