Yol Şiirlerim 5

yorgun ve kederli bir akşam vaktiydi sokak lambalarının sönük ışığı eski surlara vuruyordu, eski surların dibinde köpekler aydınlanıyordu. aç ve perişan duvarların içine işlemişti yağmur bayatlamış otların üstünde sırılsıklam bir adam, karanlıkta kaybetmiş kirli yüzünü yürüyor habersiz, kaybettiğinden yönünü yorgun ve kederli bir akşam vaktiydi, istanbul'un ölü ışıkları dolaşıyordu boğaz'ın sakin sularında kız kulesinden bir şarkı yükseliyordu eski ve yıpranmış balıkçılar son oltalarını atıyordu galata'da yorgun parmaklarıyla tutuyorlardı kaygan halsiz vücutları kimbilir hangi balık ölecekti bu gece ilk defa denizden uzak ve kimbilir hangi suratsız yüzlere bakarak verecekti son nefesini. bir vapur geçiyordu ağır ağır masmavi sulardan, bir kadın koşuyordu,sıyrılmış gibiydi adeta acı hatırlardan insanlar yürüyordu insanlar gülüyordu insanlar ağlıyordu insanlar herşeye rağmen yinede yaşıyordu. yorgun ve kederli bir akşam vaktiydi, hava soğuk hava sıcak hava karanlık hava aydınlık içimden tabur tabur rüzgarlar ayaklandı mevsimler değişti kuşlar kanatlandı, ey ruhumun öteki yarısı ey hayatımın en güzel hatırası gel artık kalbim bu savaştada kumandansız kaldı.