Yol Şiirlerim 7

camlara yağmur vuruyordu. yağmuru bir kadın seyrediyordu, kadının saçları sonbaharı andırıyordu çok uzaklara düşüyordu alev gibi bakışları ince dudaklarında ölü bir şairin ölümsüz mısraları ıslanan kaldırımlarda yürüyen perişan kent insanları ilkbahar bir rüzgar gibi geçti üstümüzden ellerimizde acı gerçeklerle dolu bir tutam soğuk hatıra yağmur hiçbir kente yakışmıyormuş yakıştığı kadar istanbula camlara yağmur vuruyordu yağmuru bir adam seyrediyordu adamın gözlerinde büyük büyük damlalar birikiyordu adam: camlara bir kadının kusursuz güzelliğini resmediyordu. adam kadını tanımıyordu.