Yolculuktan Aşk'a 2

belkide çok uzaktan seyredilen bir ağacın yapraklarıdır aşk ihtiyarların yarı uykulu oturmasıdır artık kapı önlerinde belkide güneşi beklemeksizin atmaktır kendini dışarı karanlığı düşünmeksizin yürümektir geceyarısı sokaklarda herşeye rağmen bir şehri sevmektir belkide kalabalık otobüs duraklarında sokulmaktır birbirine yağmurlu günlerde belkide kar yağarken pencerede içilen bir bardak sıcak çaydır bir sabah kahvaltısıdır belkide belkide bir kadının fedakar yüreğidir yüzyılları bile yaşlandıran bir adamın yorgun ama gururlu duruşudur hayata inat belkide belkide sonbaharda sararıp düşen yapraktır aşk nisan yağmurlarıdır belkide iliklerine kadar ıslatan insanı hiçbirşey beklemeden ve herşeyi bekleyerek yaşamaktır susmaktır belkide aşk susmak ve daima susmaktır.