Kalbim Karanfil Çürüğü
İ
0
Altın Yaprak
seni
uzak ve ıssız düş kırıntılarımın
kirli yağmurlarında bulduğum gece
ne konacak bir dalın/ne tutunacak bir elin
ne de tavan arasında biriktirdiğin özlemi
yakacak ocağın vardı
kim bilebilir ki kim?
belki boynu bükük sarmaşıktın
duvarını gece bekçileri yıkmıştı
pusu kurmuş düdükleriyle..
belki de yolunu kaybetmiştin
kaldırımda sabahlayan sislerde
gittin...
gidince bittin sandım
ardımdaki gölgeme tutunup kaldım
kentler kırdı kalemimi
vaktinden önce düşmüş
bir dal ölümümü
savurduğum dağlara
ağlayarak baktım da !
( akbabalar içimde bir tek senin cesedini bulmuşlar....)
daha ben kiralık bir şarkı bile olamazken ömrümün akşamına
işte sen buradasın dedim sesin burada....
günler yorgun sızım gibi an'sız duruyorlardı orada....
vurup suskumu yolcululuklara
sonrasızlığımı haritalara
yittim...
unutup şubatta saçlarımı
kilidinde kırıp ağrılarımı
baştacı olmayan bir mezara
gömdüm anılarımı
bütün resimleri ölü
vuslatı ecel
saydım
seni
dizlerimde
dirseklerimde biriktirdiğim
kumar çiceği yaram kadar eski..
kullanılmış uykuma demirleyen
ağırbaşlı sancım kadar esmer..
yurtsuzluğuma bıcaklanmış
yankılar kadar hırçın
sevdim...
veremli bir kızın çeyizi
kalbim
karanfil çürüğü
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş