Kalbim Karanfil Çürüğü

İ İsrafil Kıvrık İsrafil Kıvrık
0 Altın Yaprak
seni uzak ve ıssız düş kırıntılarımın kirli yağmurlarında bulduğum gece ne konacak bir dalın/ne tutunacak bir elin ne de tavan arasında biriktirdiğin özlemi yakacak ocağın vardı kim bilebilir ki kim? belki boynu bükük sarmaşıktın duvarını gece bekçileri yıkmıştı pusu kurmuş düdükleriyle.. belki de yolunu kaybetmiştin kaldırımda sabahlayan sislerde gittin... gidince bittin sandım ardımdaki gölgeme tutunup kaldım kentler kırdı kalemimi vaktinden önce düşmüş bir dal ölümümü savurduğum dağlara ağlayarak baktım da ! ( akbabalar içimde bir tek senin cesedini bulmuşlar....) daha ben kiralık bir şarkı bile olamazken ömrümün akşamına işte sen buradasın dedim sesin burada.... günler yorgun sızım gibi an'sız duruyorlardı orada.... vurup suskumu yolcululuklara sonrasızlığımı haritalara yittim... unutup şubatta saçlarımı kilidinde kırıp ağrılarımı baştacı olmayan bir mezara gömdüm anılarımı bütün resimleri ölü vuslatı ecel saydım seni dizlerimde dirseklerimde biriktirdiğim kumar çiceği yaram kadar eski.. kullanılmış uykuma demirleyen ağırbaşlı sancım kadar esmer.. yurtsuzluğuma bıcaklanmış yankılar kadar hırçın sevdim... veremli bir kızın çeyizi kalbim karanfil çürüğü

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.