Hasbıhal

İ İzzet Kocadağ İzzet Kocadağ
0 Altın Yaprak
Hasbıhal eyleyip sorma halimi, Bil ki divaneye dönmüşüm dostum! Mecnun gibi kaybetmişim yolumu, Düşmüşüm çöllere, yanmışım dostum! Âleme gül olan bana hep diken, Benden gayrı yoktur bu derdi çeken, Yârin sofrasında aşkı ararken, Lokmamı ağıya banmışım dostum! Sanki bir melekti, ya da bir peri, Aklım aldı baştan vermedi geri, Melül mahzun bakan yalan gözleri, Aşkıma karşılık sanmışım dostum! Sorma gözyaşlarım bir gün dindi mi? Tufana dönüşüp, yıktı bendimi. Felek aynasında gördüm kendimi, Harap olan yalnız benmişim dostum! Gönlümü sadece ona bağladım, Bir tek ona yandım ona ağladım, Vefasızmış meğer çok geç anladım, Bir yalan sevdaya kanmışım dostum! 1 Eylül 1987 - Salı / Ödemiş

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.