شمارهٔ ۱۱۷۷
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
صبح وصال کی دمد زین شب لاجورد من
شکوه هجر چون کند این دل پر ز درد من
آتش اندرون من در تو اثر نمی کند
هم اثری کند مگر در دل آه سرد من
خون دلم ببین که چون می رود از دو چشم جان
ای دل و دیدگانم از غصه به روی زرد من
نیک به غور من برس کز غم تو چه می کشم
ور نرسی به غور ما کی برسی به گرد من
با قد همچو سرو ناز ای بت شوخ دلنواز
از لب لعل خویش باز برده خواب و خورد من
شش در خاروش دگر کرد زیاد داو را
از شش و پنج و چار بین نرد حریف نرد من
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş