شمارهٔ ۱۱۸۶
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
ای بت سنگین دل سیمین بدن
مه رخ شکرلب شیرین دهن
نیست چو روی تو رخ آفتاب
نیست به بالای تو سرو چمن
پیش دهان شکرینت دگر
طوطی خوش گوی نگوید سخن
جور مفرمای بتا بیش ازین
نیش فراقت به دل ما مزن
گر قدمی می نهی از روی لطف
ای بت دلخواه به بیت الحزن
جان کنمت پیشکش و سر فدا
گر تو درآیی به در آغوش من
گر گذری بر سر خاکم کنی
من ز محبت بدرانم کفن
از سر اخلاص و محبت بیا
هم ز جهان بیخ ستم را بکن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş