شمارهٔ ۱۳

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
تا که دل مایل آن سرو روانست مرا خون دل در غمش از دیده روانست مرا گرچه برگشت و جفا کرد و به هیچم بفروخت چه توان کرد که او روح و روانست مرا همه را دوستی و مهر به دل می باشد میل با روی چو مهر تو به جانست مرا خلق گویند چو بلبل به چمن ناله مکن چه کنم چون هوس لاله رخانست مرا به سر و جان تو سوگند که باری شب و روز یاد لعل لب تو ورد زبانست مرا گرچه دل بردی و آنگه به جفا بشکستی مهر و پیوند و وفا با تو همانست مرا نا امید از کرم دوست نمی شاید بود لطف دلدار امید دو جهانست مرا

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.