شمارهٔ ۱۳۲۶

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
بیا که غمزه سرمست تو به دلدوزی فراق روی تو را می کند بدآموزی چو بخت یار نباشد بگو چه چاره کنم که دولت شب وصلت مرا شود روزی دلم به آتش عشقت بسوخت در سر لطف تو را به حال من خسته نیست دلسوزی به غمزه گوی کز این پس مریز خون دلم چرا که نیست بجز شیوه ات جگرسوزی مرا چو موم گدازان ز تاب هجرانش تو شمع مجلس انسی بدین دلفروزی بیا و سر مکش از ما چو سرو ناز که من به روت عاشق دیرینه ام نه امروزی دلا تو گوشه انسی بگیر از همه خلق که غیر بار غمش در جهان نیندوزی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.