شمارهٔ ۱۳۷

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
بتا تا مهر روی تو دلم با مهربانی جست درخت قامتت گویی میان دیده ما رست نو زین حالت خبر داری که یار مهربان من نداند بنده پروردن ولی در دلربایی چست ز تاب روز هجرانت ببین کاین مردم دیده به جان آمد ز غمخواری به خون دیده رخ را شست درخت قامت سروش کشیده سر به رعنایی ولی خاک تن مسکین به قدش مهربانی جست مسلمانان به جان آمد دل من از جفای یار که ننمود او وفا با ما و جور و دلبربایی جست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.