شمارهٔ ۱۴۴
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
زین بیش مرا خسته و دل ریش مدار
وز خان وصال خویش درویش مدار
تا چند ز پیش چشم ما دور شوی
ای دوست جفا روا ازین بیش مدار
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş