شمارهٔ ۱۵۲

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
دلم بربود و درمان نیست در دست وصال او مرا درمان دردست ز هجرم اشک دیده گشته گلگون ز دردم رنگ رو چون کاه زردست ز من پرسد طبیب دردم آخر چنین بیمار هجرانت که کرده ست جوابش دادم ای جان بی وفایی ز دوران سپهر لاجوردست از آن رو دلبر من بی وفا شد که بر جانم چنین زنهار خورده ست به خاک ره نشستم من به بویش ز زلفش نیستم جز باد در دست کسی کاو را به عشق آرام باشد یقین دانم که از مردان مردست جهان را بی وفایی گرچه رسمست بساط عهد گویی در نوردست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.