شمارهٔ ۱۵۶
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
سرگشته و شوریده دل ماست دگر
چون زلف تو بر رخ تو شیداست دگر
آن قامت زیبای نگارست به باغ
یا سرو چمن بود که برخاست دگر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş