شمارهٔ ۱۸۵

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
چه شبست یارب امشب که خروس صبح لالست که مرا ز درد هجرانش ز جان خود ملالست دل از انتظار صبحم بگرفت در شب تار مگر اختر سعادت ز فراق در وبالست شب تار روشنم شد ز صباح روی جانان دل خسته خرمی کن که ز پرتو جمالست رخ او مه دو هفته قد او چو سرو رسته به کنار آب حیوان و دو ابرویش هلالست سر زلف او گرفتم شب دوش و خوش بخفتم دل من به خواب می گفت که این هم از خیالست دل خسته فکر باطل برو و ز سر به در کن شب وصل یار خواهی چه تصور محالست همه چیز را کمالی ز زوال نیست ممکن غم عشق روی جانان و کمال بی زوالست چه کنم چو مرغ جانم ز غم فراق باری به هوای وصل جانان ز جفا شکسته بالست به دل جهان نه اکنون غم روی تست محکم به دو چشم دوست عمری که اسیر زلف و خالست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.