شمارهٔ ۱۸۵

صبحدم آن روی چون نگار چه شویی ابر نه ای روی لاله زار چه شویی آب حیات است غبغب تو فسرده پس تو بدین آب خاکسار چه شویی جوشن شمشاد لاله بوی چه بندی صدره نسرین کامکار چه شویی آتش روی تو در پناه خم زلف هست به زنهار زینهار چه شویی مشک ز ثاثیر نم به باد دهد بوی پس تو دو زلفین مشکبار چه شویی گیسوی شام سیاهگار چه سایی چهره ی  صبح سفید کار چه شویی ترک تتاری مزاج مشک شناسی مشک تتاری به پود و تار چه شویی آتش این سینه شو که زود نمیرد آتش آن روی آبدار چه شویی روی تو مینوست آشکار چه داری گیر که میدادی آشکار چه شویی نم زد و چشم اثیر بر که دو چشمه است زلف به هر آب بد گوار چه شویی