شمارهٔ ۲۱۰

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
چو زلف دوست دلم دایما پریشانست دو دیده از غم هجرانش گوهر افشانست هنوز نرگس مستش میان خواب و خمار لبش به کام دل شاد باده نوشانست دلا اگر ز لبش بوسه ای همی دزدی مرو که ماه رخش بیش از آن در افشانست به جان رسید دلم از جفای خصم ولی به دولت تو امید زوال ایشانست به وصل جان نرسیده هنوز مسکین دل چو بید از غم هجران او در افشانست دلا ز خویش بلا دیده ای و بیگانه ولی بلای دل من همه ز خویشانست گرفت آینه روی تو خطی زنگار مگر ز آه دل تنگ سینه ریشانست پرستش رخ یارست مذهب دل ما چرا که در دو جهان قایلم که کیش آنست من ضعیف بلا دیده ام ز هجرانت چرا دو زلف تو چون خاطرم پریشانست ببرد دل ز جهانی به خط و خال سیاه غبار و فتنه عالم مگر کز ایشانست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.