شمارهٔ ۲۵۵
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
دایم به خم زلف بتان در بندیم
تا چند دل و دیده به ایشان بندیم
از دست شب فراقت ای دیده من
ما باز سپر به روی آب افکندیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş