شمارهٔ ۲۶۴
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
ذوقی دگرست وقت گل می خوردن
همچون درمش ورق به گرد آوردن
وآنگه به سر ماه رخی سرو قدی
از روی طرب نثار بر وی کردن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş