شمارهٔ ۴۳۷

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
تو نظر کن که بت من چه جمالی دارد بر لب چشمه حیوان خط و خالی دارد مه و خورشید به هم کس نتواند دیدن تو ببین بر سر خورشید هلالی دارد هست خوبان جهان را همه حسن و خط و خال دل من با سر زلفین تو حالی دارد در شکنج سر زلف تو وطن ساخت دلم وز فروغ مه و خورشید ملالی دارد گر تصور کند آن یار که من از در او باز گردم به جفا فکر و خیالی دارد تو مکن تکیه برین دور جفاجوی که هم محنت و دولت ایام زوالی دارد حسن چون یافت کمالی بکند میل زوال حسن روی تو به هر لحظه کمالی دارد حسدم نیست به مال و نه به جاه و نه به ملک بر کسی هست که با دوست وصالی دارد چون وصالم ز جمال تو میسر نشود مردم دیده من خیل خیالی دارد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.