شمارهٔ ۶۴۸
ج جهان ملک خاتون
0
Altın Yaprak
بی رخت دیده کی جهان بیند
یا به جای تو غیر بگزیند
دل من شد به خار هجر تو ریش
گل ز باغ وصال کی چیند
چونکه با زلف و خالت انس گرفت
جای دیگر چگونه بنشیند
گر خرامی به باغ سرو روان
درد از آن قامت تو برچیند
گر به جنت نه همدمم باشی
یک زمان بی رخ تو ننشیند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş