شمارهٔ ۸۹۸

ج جهان ملک خاتون
0 Altın Yaprak
به زلف سرکش شوریده چون شام کشیده ست او جهانی را در آن دام به روی چون صبوح باده نوشان مسلمانان که دیده صبح با شام ندیده نوشی از لعل لبانت ز صبرم در فراقت تلخ شد کام مر آرام دل وصل تو باشد که در هجران نمی گیرد دل آرام ز روی لطف بنوازم خدا را بده از باده وصلم یکی جام دلم در آتش هجران زمانهاست فتاده دلبرا ز اندیشه خام دل مجروح غمگینم بدین سان روا داری ندیده در جهان کام چو کام از لعل یارم برنیاید بباید صبرم از وی کرد ناکام

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.