شمارهٔ ۱۰۴
ج جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
یارب ار تو خوش درآیی چون بود
نی که این از طبع تو بیرون بود
ذره سایه نیارد پیش تو
ور همه خورشید بر گردون بود
از تو دشنامی بجانی میخرم
زانکه دشنام تو هم موزون بود
بی تو اندر آتش دل غرقه ام
زندگانی بی تو زرین به چون بود
در فراقت آب دیده صرف شد
بعد ازین هر قطره کاید خون بود
دوستی با دشمنانم میکنی
مرگ اگر شیرین بود اکنون بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş