شمارهٔ ۱۱۶ - قطعه
ج جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
خداوندا بدین حالت من از شکر و ثنا گفتن
نپردازم همی حقا که چیزی دیگر اندیشم
ندانم من که گر حاشا جهد بر دامنت بادی
مرا پروای آن باشد که یک معنی براندیشم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş