شمارهٔ ۲۱

ج جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی
0 Altın Yaprak
جانا غم فراق تو ما را چنان بسوخت کز شرم آن مرا قلم اندر بنان بسوخت اشکی چو برق جست ز چشم چو ابر من در رخت من فتاد و همه سوزیان بسوخت زنهار هان و هان حذری کن ز آه من کز آه بنده دوش مه آسمان بسوخت گفتند شمع و مه که چو روی تو روشنیم این را سیاه شد رخ و آن را زبان بسوخت با سوز دل ز هجر تو نالم همی چنان کز ناله ام چو نال زبان در دهان بسوخت در هجر تو امید ز پیری کرا بود چون ماه چارده ز غم تو جوان بسوخت از مشک برقعی کن و از شب نقاب بند کز آفتاب چهره خوبت جهان بسوخت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.