شمارهٔ ۳۷
ج جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
زلفی که بر او بند و گره باشد صد
محتاج گره زدن چرا باشد خود
از عشوه دل سوخته من بستد
در زلف نهان کرد و گره بر وی زد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş