شمارهٔ ۸۹

ج جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی
0 Altın Yaprak
مرا با آن لب شیرین شبی گر خلوتی باشد ز وصلیش شکرها گویم ز بختم منتی باشد به دیداری و گفتاری زیار خویش خرسندم پس ار بوسی بود توفیر آن خود دولتی باشد همه جا نخواهد از عاشق لبش بوسی دریغ آرد چنین یارست بسم الله کسی کش رغبتی باشد مرا شیرین لبش بی جرم دشنام ار دهد هرگز نخواهم داد خویش از وی بلی تا فرصتی باشد چنان خو کرده دل با غم که گر جایی غمی بیند به صد لطفش همی گوید بگو گر خدمتی باشد بتا چون گل مشو خندان که من چون شمع می گریم که عمر گل ازین معنی ست کاندک مدتی باشد ترا هر ساعتی از من به تازه خدمتی باید مرا هر لحظه از تو بی وفایی محنتی باشد تو با این دل مسلمانی نیی والله محالست این مسلمان آن بود کورا به دل در رحمتی باشد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.