شمارهٔ ۱۰۶۸
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
جز تو روشن نبود دیده بیخواب کسی
بی تو آرام ندارد دل بیتاب کسی
رگ خوابش ز رگ گل نتواند فرق نمود
آیی ار نیم شبی سرزده در خواب کسی
آبرو شد سبب تربیت ما چو گهر
نیست سرسبزی ما همچو گل از آب کسی
از ازل خاک در عشق شدن منصب ماست
درگه عشق بجز ما نبود باب کسی
ناز آن آبروی خونریز به دل کار کند
ترسم از لنگر شمشیر سیه تاب کسی
کرده طرح این غزل تازه رنگین جویا
نکته دان یار ادافهم سخن یاب کسی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş