شمارهٔ ۱۱۵
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
ترسم که خراشد تن نازک بدنم را
از نکهت گل جامه مکن سیم تنم را
چون موج که برهم خورد از وی کف دریا
در خاک درد دل ز طپیدن کفنم را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş