شمارهٔ ۱۳
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
خود را هر کس ز راستیها آراست
پیش ابنای دهر خار دلهاست
هر سفله که پشت و روی او نیست یکی
در باغ زمانه میرزای رعناست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş