شمارهٔ ۱۵۷
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
از تف آه من بسان حباب
فرش و دیوار و سقف خانه شد آب
شعله حسن او بسوزاند
کز نقابش کنی ز چادر آب
هر سحرگه زجام آیینه
چشم مستش کشیده باده ناب
دوش شرم نگه به آتش نرم
از گل روی او گرفته گلاب
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş