شمارهٔ ۲۰۲
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
بسکه رنگین جلوه از لخت دل شیدای ماست
آه ما طاووس هند تیره بختیهای ماست
بر فراز عرش جوش بی نیازی می زنیم
آسمان درد ته مینای استغنای ماست
اول دیوانگی فکر شهنشاهی بود
سایه بال هما سرمایه سودای ماست
عالم تجرید را آزادی ما رونق است
زینت پیراهن عریان تنی بالای ماست
گر رسی جویا به کنه خویشتن عارف شوی
باعث ایجاد عالم گوهر یکتای ماست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş