شمارهٔ ۲۴
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
زهی از باده شوق تو ساغر کاسه سرها
نهان در هر دل از شور تمنای تو محشرها
به باغ از جلوه رنگین فروزی آتش رشکی
که دود از گل گل طاووس برخیزد چو مجمرها
به بحر خون تپیدن های دل ها کی عبث باشد
به جایی می رسد آخر تلاش این شناورها
زشرح زخمهای سینه کردم نامه ای انشا
که باشد چاک چاک از درد او بال کبوترها
تماشا دارد امشب سینه سوراخ سوراخم
به دم آورده است از داغ ها فوج سمندرها
گدای نعمت دردم به راه جست و جو جویا
ببندم بر میان دل را چو کشکول قلندرها
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş