شمارهٔ ۴۲۳
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
چو شمع جلوه شب ها عارض جانانه می سوزد
نگه در دیده ام بی تاب چون پروانه می سوزد
سراپا محشر پروانه ام بی شمع رخساری
به تن هر قطره خونم بس که بی تابانه می سوزد
دمی بی شغل عشقت نیست دل در سینه می دانم
که این کودک ز آتش بازی آخر خانه می سوزد
شبی کز گرم خونی های مینا چهره افروزی
ز عکست می چو داغ لاله در پیمانه می سوزد
ز شمع جلوه اش بزم که روشن گشته است امشب
که بر بی تابی ام جویا دل پروانه می سوزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş