شمارهٔ ۴۴۳
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
چه کارم بی گل روی تو گلزار جهان آید
که بوی خونم از هر لاله این بوستان آید
فشار غم خورم شبها ز بس در انتظار او
برون از دیده ام چون شمع مغز استخوان آید
ز افراط نزاکت باعث قطع سحر گردد
به بزم حرف آن موی کمر چون در میان آید
گل افشا زند بر سر شکفتن باده نوشان را
به رنگ غنچه ام راز دل آخر بر زبان آید
قوی شد ناله ام چون تار چنگ از ضعف تن جویا
گر انگشتی گذاری بر لبم شور فغان آید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş