شمارهٔ ۴۸
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
به خون دیده حسرت سر رشته اند مرا
زسوز عشق نکویان برشته اند مرا
ندیده رنگ رخم روی سرخیی هرگز
خط جبین مگر از زر نوشته اند مرا
همیشه بسته لب از عیب مردمان باشم
برای بخیه این زخم رشته اند مرا
جواب آن غزل فکرت است این جویا
چو صفحه غلط از سر نوشته اند مرا
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş