شمارهٔ ۴۹۲

ج جویای تبریزی
0 Altın Yaprak
چو یادم ابروی آن ماه عالمگیر می آید نفس از سینه ام بر لب دم شمشیر می آید سبکروحان کنند از باده کوچکدلی مستی به بزمم از لب پیمانه بوی شیر می آید به که گسترده زلف او بساط دلفریبی را که از دلها صدای شیون زنجیر می آید زفیض بیخودی منظور اهل دید خواهی شد به گوشم این نوا از عالم تصویر می آید به روی بوریای فقر با آلایش دنیا منه پای هوس زین بیشه بوی شیر می آید چرا منت کش اندیشه بیجا کنی دل را که از تدبیر آید آنچه از تقدیر می آید دلم بشکفت زیربار کهسار غم از یادش از این گلزار بوی گلشن کشمیر می آید مزاج کودکان در پیری ام چون صبحدم باشد هنوزم از دهان خشک بوی شیر می آید چسان بی او به گلگشت چمن راضی شوم جویا که بر رویم نسیم گل دم شمشیر می آید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.