شمارهٔ ۵۰۷
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
بیدلی کو واله دیدار آن طناز ماند
دیده حیران در فیضی به رویش باز ماند
بسکه وحشت کرده از طبل تپیدنهای دل
رنگ ما چون طایر تصویر در پرواز ماند
آه عالم سوز باشد در غبار خود نهان
ناله مستور ما در پرده آواز ماند
دست عشقم زین چمن در غنچگیها چیده است
زان زبان در پرده دل سر به مهر راز ماند
از سر زلش نشد جویا دل ما وارهد
مرغ بی بال و پری در چنگل شهباز ماند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş