شمارهٔ ۶
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
ای به قربان تو گردند کمان ابروها
گردش چشم تو تعلیم رم آهوها
تا به کی در نظرت جلوه صورت باشد
حسن معنی نگر از آینه زانوها
پرتو افکن بود از مهر رخت بسکه دلم
استخوان همچو مه نو شده در پهلوها
حلقه چشم تو دام ره خوبان باشد
سر نپیچند ز حکم نگهت آهوها
بحر عشق است میندیش که دارد جویا
موج سان همت دل تقویت بازوها
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş