شمارهٔ ۷
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
صفای می نگر از جبهه گشاده ما
حباب آب حیاتست جام باده ما
ز قوت دل و بازوی ناتوانیهاست
اگر ز رخ نبرد رنگ ایستاده ما
هزار مرحله دوریم از خودی پیداست
نشان نیستی ما زلوح ساده ما
حریف بازوی جویا نمی شود گردون
که پشت قوس قزح بکشند کباده ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş