شمارهٔ ۷۵۸
ج جویای تبریزی
0
Altın Yaprak
تا یاد ترا کرده دلم راهبر خویش
پر در پر عنقا بپریدم ز بپریدم ز بر خویش
تا بام قفس قوت پرواز ندارم
شرمنده ام از کوتهی بال و پر خویش
پیوند سرین را به میان تو چو بیند
عاشق بود ار کوه نبندد کمر خویش
یکبار به گرد سر او گشتم و چون شمع
گردم همه عمر به قربان سر خویش
جویا شده ام واله این مصرع سالک
طاووس اسیر است به گلدام پر خویش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş